De eerste wedstrijd van de competitie is tegen SP Lochem D3. We spelen zonder reserves omdat Pieter en Bram niet aanwezig konden zijn, maar voor een keer moet dat ook kunnen. So far so good. Maar, ….. de tegenstanders uit Lochem geven al voor de wedstrijd een raar gevoel over het verloop. Ze storen zich niet aan een beetje ruimte geven aan elkaar en gaan op dezelfde helft van het gras de wedstrijd voorbereiden, worden heel (zeg maar 2x heel) erg streng toegesproken en zo nog een paar bijna opvallende dingetjes. Vreemd, maar ach je let er verder niet op en ik denk ook niet dat ik er nog aan gedacht zou hebben als de wedstrijd verder ‘normaal’ zou zijn verlopen.
Al aan het begin van de wedstrijd bleek dat we te maken hadden met een tegenstander die sterkere spelers had dan wij tegenstand tegen konden bieden. Al in de tweede minuut werd een doelpunt gemaakt en een minuut later nog een. Erg jammer, vooral voor de motivatie van onze spelers, maar het gaat om het voetballen toch. Daar dachten de tegenstanders toch anders over, en vooral hun coach. Ze juichten alsof er een champions league punt was gemaakt (en wij speelden niet echt alsof we uit Chelsea of Milaan kwamen) en dat werd met ieder punt alleen maar erger. Opzwepend en tegelijkertijd ook zeer neerbuigend werd al snel geroepen dat “we” gaan winnen. Maar ook hadden alle spelers de papieren in huis voor het coachen van het team. Vanuit verschillende hoeken werd naar elkaar geroepen over het mogen vies maken van de kleren, over motivatie en maatregelen als je je niet 150% inzette. Misschien is het wel een betere manier dan de onze meer humane manier. Wij stuurden onze spelers ook, en gaven af en toe ook wel een motivatie zet, maar qua fanatisme legden we het compleet af en ook in de punten blijkbaar: het werd rust met een 0-5 achterstand.
En toen kwam de tweede helft. Het was ons al ter ore gekomen dat de tegenstanders een bakje patat beloofd was als ze de 10 zouden halen, en hoewel we ons best deden dat in ieder geval niet zomaar te laten gebeuren, moest het hele sportveld daar bij iedere punt in die richting aan herinnerd worden. Ik heb groot respect voor ons team, want het moet heel erg demotiverend zijn geweest om op zo’n manier te worden “afgestraft”. Het werd 0-10 en Lochem had haar patatkampioenschap gehaald. Denk je dat ze dan stoppen? Nee hoor, opzwepen en verder, misschien wel 2x patat bij de 15? Het sloeg allemaal nergens meer op.
Ongeveer 10 minuten voor het eind hadden we een van onze spaarzame aanvalsmomenten. Stijn kreeg de bal heel mooi onder de slof en plaatste hem precies in de hoek. Vanuit waar ik stond zag ik de bal precies op de kruizing afgaan. Maar helaas zag de Lochemer keeper dat ook en wist hij dat prachtige schot te pareren. Maar Stijn kreeg de smaak te pakken en vlak voor het eindsignaal lukte het ons nog eens om richting de goal te komen en toen was de bal te snel voor de keeper en mocht ook Lochem een keer aftrappen. De wedstrijd was verloren maar deze slag hadden we dan toch maar even gewonnen. Snap het of niet, maar Lochem werd toen nog uitgebreid opgezweept om de ‘kopjes niet te laten hangen’ en vooral door te gaan. De wedstrijd zou pas over 3 minuten afgelopen zijn. En toen brak mijn klomp toen ik een speler van Lochem aan de scheidsrechter hoorde vragen om een paar minuten bij te trekken, zodat ze nog een paar doelpunten extra konden maken. Wij zaten blijkbaar bij een andere sport.
Een rare wedstrijd met een bijzondere smaak in de mond. Maar petje af voor het team dat ook in zulke gekke omstandigheden gewoon door kon blijven spelen. En nu maar hopen dat we niet een trend hebben gezet met deze stand en dat we verder in competitie meer gelijkwaardige tegenstanders zullen vinden, waar we leuk een potje voetbal tegen kunnen spelen. Daar gaat het tenslotte om.