Na de deceptie in Gaanderen stond er vandaag een heuse thuiswedstrijd op het programma. We mochten aantreden tegen de FC Eibergen D6! Allemaal vrienden, vriendinnen, klasgenoten en kennissen op en rond het veld. De spanning was te snijden en gelukkig was de spirit ook weer een beetje terug in het team. Deze keer moest het toch kunnen lukken?
De wedstrijd begon goed. Mooie combinaties, goed samenspel en meer kansen voor ons dan voor de D6. Maar het werd ook pijnlijk duidelijk dat we niet gewend zijn om meer aan de kant van de tegenstander te voetballen dan aan onze eigen kant. We kregen het maar niet tot verzilvering. Gelukkig lukte het D6 ook niet en zo bleef het lange tijd een gelijkwaardige en sportieve wedstrijd. Mooi was ook om te zien dat de DeeVijf begon te groeien en dat de jongens, en meisjes, er weer zin in kregen. Mooi om naar te kijken en nog mooier (voor het team) om daar deelgenoot van te zijn.
Net over het midden van de eerste helft kreeg de D6 een engeltje mee en lukte het hen om langs Jasper te komen. Dat was balen, want eigenlijk zat de verdediging goed dicht vandaag. Voor mij was dit wel een spannend moment. Gaan de kopjes weer hangen of houden we het vuur warm? Gelukkig bleek het laatste en kregen we (eh, creƫerden we) kansen en speelden we voornamelijk aan de kant van de D6. In de 25ste minuut zorgde Luuk voor de gelijkmaker en toen ging een blik open met iets magisch. Het team speelde op vleugels en maakte de ene leuke combinatie na de andere. Prachtig.
In de rust, met een gelijkstand op de teller, was de stemming opperbest. Ik vraag in de rust altijd wat er niet goed ging tot dan en nu kreeg ik in koor te horen dat er NIETS niet goed ging! En wat ging er goed? ALLES. De tweede helft zouden we op dezelfde voet verdergaan en misschien zat het er wel in onze eerste wedstrijdpunten te scoren.
In de tweede helft bleef de wedstrijd mooi, sportief en spannend. Kansen waren er aan beide kanten, hoewel het er nu op leek dat ons team toch meer kruit had verschoten in de eerste helft dan ze dachten. We bleven gelijk opgaan en een gelijkspel had een mooie uitkomst kunnen zijn. Ware het niet… ja inderdaad. Het lukte de D6 halverwege de tweede helft met weer een grote dosis geluk om nog een doelpunt te maken en het lukte ons niet om, tot in de laatste seconden geprobeerd, de tweede gelijkmaker te zetten. In punten verloren, maar in voetballen, teamgeest en inzet een hele vette dikke voldoende voor iedereen!